2019 આવ્યું, શું શું લાવ્યું?

દિવ્ય ભાસ્કર – રસરંગ પૂર્તિ – 6 જાન્યુઆરી 2019

મલ્ટિપ્લેક્સ

ઘણું બધું. આ ફિલ્મી વર્ષ પણ 2018ની માફક મસ્તમજાનું જશે એવા પૂરેપૂરા આસાર છે. બે તેજસ્વી ગુજરાતી ફિલ્મમેકર્સ - અભિષેક જૈન અને મિખિલ મુસળે - આ વર્ષે બોલિવૂડમાં ગ્રાન્ડ એન્ટ્રી કરવાના છે.

જુઓને, આપણે ઊઘડતા વર્ષના પહેલાં જ મહિનાથી ફિલ્મો જોવામાં બિઝી થઈ જવાના છીએ. જાન્યુઆરીમાં ચાર-ચાર ઇન્ટરેસ્ટિંગ ફિલ્મો ત્રાટકવાની છે. આવતા શુક્રવારે ભૂતપૂર્વ વડાપ્રધાન મનમોહન સિંહના જીવન પર આધારિત ‘ધ એક્સિડેન્ટલ પ્રાઇમ મિનિસ્ટર’ અને 2016માં થયેલા સર્જિકલ સ્ટ્રાઇક પર આધારિત ‘ઉરી’. ત્યાર બાદ મહિનાના છેલ્લે શુક્રવારે, પચ્ચીસમીએ, અતિ લોકપ્રિય મહારાષ્ટ્રિયન નેતા બાળાસાહેબ ઠાકરેના જીવન પર આધારિત ‘ઠાકરે’ તેમજ ઝાંસીની રાણી લક્ષ્મીબાઈની પરાક્રમગાથા વર્ણવતી ‘મણિકર્ણિકા’. આ ચારમાંથી એકેયને મિસ કરવાનું મન થતું નથી!  અનુપમ ખેર અને નવાઝુદ્દીન સિદ્દીકીને ટાઇટલ રોલમાં ચમકાવતી અનુક્રમે ‘ધ એક્સિડેન્ટલ પ્રાઇમ મિનિસ્ટર’ અને ‘ઠાકરે’નાં ટ્રેલર રિલીઝ થતાંની જ વિવાદ ફાટી નીકળ્યો છે. ડો. મનમોહનસિંહ આજની તારીખે કડેધડે છે અને બાળાસાહેબ હજુ હમણાં સુધી આપણી વચ્ચે હતા. સમકાલીન પાત્રોને કેન્દ્ર બનાવીને ફિલ્મ, નાટક કે ટીવી સિરીઝ બનાવવાં સહેલાં નથી. વિકી કૌશલની કરીઅર એટલી ઇન્ટરેસ્ટિંગ રીતે આગળ વધી રહી છે કે ‘ઉરી’ના સોલો હીરો તરીકે એ કેવીક કમાલ કરી શકે છે તે જોવાની મજા આવશે.

ફેબ્રુઆરીમાં – આહા! – આપણી સુપર ફેવરિટ ઝોયા અખ્તરની ફિલ્મ ‘ગલી બોય’ આવશે. ટાઇટલ રોલમાં કોણ છે? રણવીર સિંહ. તમે જરા આ જુવાનિયાનો ઝગમગતો બાયોડેટા જુઓ. સંજય ભણસાલીથી લઈને રોહિત શેટ્ટી સુધી અને આદિત્ય ચોપડાથી લઈને કરણ જોહર સુધીના બોલિવૂડના તમામ ટોપ ફિલ્મમેકર્સની પહેલી પસંદ જાણે આ એક જ છે - રણવીર સિંહ! ‘સિમ્બા’ જેવી સોલિડ મસાલા ફિલ્મ કરતાં તદ્દન જુદો મિજાજ ધરાવતી ‘ગલી બોય’ મુંબઇના અસલી રેપર (એટલે કે આર-એ-પી રેપ સોંગ્સ બનાવનારા) અન્ડરડોગની અસલી કહાણી પર આધારિત છે. આ ફિલ્મમાં આપણને પહેલી વાર આલિયા ભટ્ટ અને રણવીર સિંહની જોડી જોવા મળશે. આ જ વર્ષે રણવીરની બીજી બે અતિ મહત્ત્તવાકાંક્ષી ફિલ્મો પણ આવશે. એક છે, કરણ જોહરના ડિરેક્શનમાં (અને ‘બાહુબલિ’ના પ્રભાવમાં) બની રહેલી ઐતિહાસિક ફિલ્મ ‘તખ્ત’ અને બીજી છે, કપિલ દેવની બાયોપિક ‘એઇટી-થ્રી’. કરણ જોહરે પોતાની ટિપિકલ સ્ટાઇલમાં કહ્યું છે કે ‘તખ્ત’ એટલે સમજોને કે એ મોગલ કાળની ‘કભી ખુશી કભી ગમ’! ‘તખ્ત’માં વિકી કૌશલ, આલિયા ભટ્ટ, અનિલ કપૂર અને જ્હાન્વી કપૂર પણ છે. ઇન્ટરેસ્ટિંગ!

કરણ જોહરના ધર્મા પ્રોડક્શન હેઠળ બની રહેલી બીજી સુપર-એમ્બિશિયસ ફિલ્મ એટલે ‘બ્રહ્માસ્ત્ર’. સુપર એમ્બિશિયસ એટલા માટે કે એક સુપરહીરો ફિલ્મ છે અને એને ટ્રિલોજીની જેમ ડિઝાઇન કરવામાં આવી છે. મીન્સ કે ફિલ્મની કથા પાર્ટ-ટુ અને પાર્ટ-થ્રી સુધી લંબાશે. ‘સંજુ’ પછી રણવીર કપૂર હવે ‘બ્રહ્માસ્ત્ર’માં દેખાશે. હિરોઈન છે એના અસલી જીવનની ગર્લફ્રેન્ડ, આલિયા ભટ્ટ. ધર્મા પ્રોડક્શન આ વર્ષે ખૂબ બધી ફિલ્મો રિલીઝ કરવાનું છે. ‘સ્ટુડન્ટ ઓફ ધ યર પાર્ટ ટુ’ (ટાઇગર શ્રોફ, નવોદિત તારા સુતરિયા અને અનન્યા ચંકી પાંડે) ઉપરાંત ‘કલંક’ પણ આ જ વર્ષે આવશે. ‘કલંક’ની સ્ટારકાસ્ટ ધ્યાનાકર્ષક છે – સંજય દત્ત, માધુરી દીક્ષિત, વરૂણ ધવન, આલિયા ભટ્ટ, સોનાક્ષી સિંહા અને આદિત્ય રોય કપૂર. ડિરેક્ટર? અભિષેક વર્મન.

રણવીરનાં શ્રીમતીજી દીપિકા પદુકોણના શું પ્લાન છે આ વર્ષે? આઇ મીન, રિસેપ્શનો અને હનીમૂનોમાંથી નવરાં પડ્યાં બાદ? દીપિકાની એક હટ કે ફિલ્મ આ વર્ષે આવશે. એનું ટાઇટલ છે, ‘છપાક’. ડિરેક્ટર, મેઘના ગુલઝાર. લક્ષ્મી અગરવાલ નામની યુવતી પર એના ઘવાયેલા પ્રેમીએ કેવી રીતે એસિડથી અટેક કર્યો હતો અને કુરૂપ થઈ ગયા પછી પણ લક્ષ્મી કેવી રીતે હિંમતભેર જીવનમાં આગળ વધી એની આ અસલી પ્રેરણાદાયી કહાની આ ફિલ્મમાં જોવા મળશે. બ્રિલિયન્ટ સબજેક્ટ. વંડરફુલ ચોઈસ. વિક્રાંત મેસી ઘવાયેલા પ્રેમીના રોલમાં દેખાશે.  

દીપિકાની કટ્ટર હરીફ કંગના આ વર્ષે  ‘મણિકર્ણિકા’ ઉપરાંત રાજકુમાર રાવ સાથે પણ ચમકશે. ફિલ્મનું ટાઇટલ જેટલું ઈન્ટરેસ્ટિંગ છે એટલું જોખમી પણ છે - ‘મેન્ટલ હૈ ક્યા’! ન કરે નારાયણ પણ ફિલ્મ ધારો કે ન ચાલી તો ટ્રોલીયાઓને (એટલે કે સોશિયલ મિડીયા પર ટ્રોલ કરનારાઓને) જલસો પડી જશે અને કંગનાનું આવી બનશે.  

સલમાન ખાન આ વર્ષે એક કોરીઅન ફિલ્મ આધારિત એવી ‘ભારત’ લઈને આવશે. પહેલાં આ ફિલ્મમાં પ્રિયંકા ચોપડા હિરોઈન બનવાની હતી. લગ્નનું ખરું કારણ હોય કે રામ જાણે, પણ એની જગ્યાએ પછી કેટરીના કૈફી ગોઠવાઈ ગઈ. ‘ભારત’માં સલ્લુભાઈના ફેનલોકોને જલસો પડશે એવું અત્યારે તો લાગે છે. કેટરીના ‘એબીસીડી-થ્રી’માં પણ દેખાશે, વરૂણ ધવન સાથે. કેટરીનાનું ઉંમર થઈ, પણ એ હજુય ઝનૂનથી બોલિવૂડની રેસમાં દોડી રહી છે. 2018માં બે સુપરસ્ટાર ખાનની એ હિરોઈન બની. બોલિવૂડની કોઈ પણ હિરોઈન માટે આ બહુ મોટી વાત ગણાય, પણ બુંદિયાળ કેટરીના બદનસીબ જુઓ. ‘ઠગ્સ ઓફ હિંદોસ્તાન’ અને ‘ઝીરો’ બન્ને પીટાઈ ગઈ. જોઈએ, કેટરીનાનું આ વર્ષ કેવુંક જાય છે.

     

‘ઝીરો’ના બોક્સઓફિસ પર્ફોર્મન્સથી ડઘાઈ ગયેલા શાહરૂખ ખાન આ વર્ષે પોતાના બેનર હેઠળ બની રહેલી ‘બદલા’માં કદાચ ટચૂકડો રોલમાં દેખાશે. સુજોય ઘોષના ડિરેક્શનમાં બની રહેલી આ ફિલ્મમાં અમિતાભ બચ્ચન અને તાપસી પન્નુ મુખ્ય ભુમિકામાં છે. શું ખાન નંબર થ્રી આમિરનું આ વર્ષ સાવ ખાલી જવાનું છે? હોય કંઈ. આ જ મહિને, છવ્વીસમી જાન્યુઆરીએ, એમની ‘રૂબરૂ રોશની’ નામની ફિલ્મનું ટીવી પર પ્રિમીયર થવાનું છે. આ એક સરપ્રાઇઝ ગિફ્ટ છે આમિરના ચાહકો માટે. ‘સત્યમેવ જયતે’ ટીવી શોનાં સુપર ટેલેન્ટેડ કો-ડિરેક્ટર અને રિસર્ચર સ્વાતિ ચક્રવર્તીએ આ ફિલ્મ ડિરેક્ટ કરી છે.

આમિરને ‘દંગલ’માં ડિરેક્ટ કરનાર નિતેશ તિવારી આ વર્ષે ‘છિછોરે’ નામની કોમેડી ફિલ્મ લઈને આવશે. હીરો છે, સુશાંત રાજપૂત અને હિરોઈન, શ્રદ્ધા કપૂર. આમિરની વાત કરીએ એટલે ‘લગાન’ના ડિરેક્ટર આશુતોષ ગાવારીકર યાદ આવે, આવે ને આવે જ. આશુતોષ ગોવારીકરને કશુંય નાનું કે સાદું બનાવવામાં રસ જ નથી. આશુતોષની એક પિરીયડ ડ્રામા પણ સંભવતઃ આ જ વર્ષે રિલીઝ થશે - ‘પાણીપત’. પાણીપતના યુદ્ધ પર આધારિત આ ફિલ્મમાં સંજય દત્ત અને અર્જુન કપૂર દેખાશે. આશુતોષની છેલ્લી ફિલ્મો ધડાધડ ફ્લોપ થઈ છે એટલે એમને એક હિટની સખત જરૂર છે. ‘પાણીપત’ આશુતોષની કમબેક ફિલ્મ બની શકે એમ છે. ટચવૂડ!

આશુતોષની છેલ્લી ફિલ્મ ‘મોંહે-જો-ડેરો’ના હીરો હૃતિક રોશનને એના ચાહકો સોલિડ મિસ કરી રહ્યા છે. એની ‘સુપર થર્ટી’ નામની ફિલ્મ આ વર્ષે આવશે. તેજસ્વી પણ ગરીબ વિદ્યાર્થીઓનું આઇઆઇટીનું સપનું પૂરું કરવા માટે પોતાની જિંદગી લખી આપનાર બિહારીબાબુ આનંદકુમારના અસલી જીવન પર આ ફિલ્મ આધારિત છે. કમબખ્તી એ થઈ ગઈ છે કે ડિરેક્ટર વિકાસ બહલ ‘મી ટુ’ મૂવમેન્ટમાં બદનામ થઈ ગયા હોવાથી ફિલ્મની રિલીઝ પાછળ ઠેલાતી જાય છે. વિકાસ બહલના અંગત જીવનનું નૈતિક સ્તર જેવું હોય એવું, પણ આ ફિલ્મ ખૂબ પ્રોમિસિંગ છે એ તો નક્કી.   

બોલિવૂડના બીજા બંગાળી ડિરેક્ટરબાબુની વાત કરીએ તો દિબાકર બેનર્જી ‘સંદીપ ઔર પિંકી ફરાર’ લઈને આવશે.. યશરાજની આ કોમડી ફિલ્મમાં અર્જુન કપૂર અને પરિણીતી ચોપડા લીડ રોલમાં છે. આ બન્નેને પણ હિટની તાતી જરૂર છે.  અનુરાગ સિંહ ડિરેક્ટેડ ‘કેસરી’માં અક્ષય કુમાર અને પરિણીતી ચોપડાને ચમકાવતી ‘કેસરી’માં અંગ્રેજો સામેના સ્વાતંત્ર્ય સંગ્રામનું ઓર એક પાનું ખૂલશે. 

લિસ્ટ ખૂબ લાંબું છે અને અફ કોર્સ ઘણા બધા સ્ટાર્સની આ વર્ષે આવનારી ફિલ્મો વિશે વાત થઈ નથી,  પણ આપણે છેલ્લે બે તેજસ્વી ગુજરાતી ડિરેક્ટરોની વાત કરીને ચર્ચાને વિરામ આપીએ. આ વર્ષે ગુજરાતી ફિલ્મ ઇન્ડસ્ટ્રીના બે યુવા ફિલ્મમેકરો બોલિવૂડમાં એન્ટ્રી કરી રહ્યા છે – અભિષેક જૈન (‘કેવી રીતે જઈશ?’, ‘બે યાર’) અને મિખિલ મુસળે (‘રોંગસાઇડ રાજુ’). અભિષેકની ફિલ્મમાં કાર્તિક આર્યન અને જેકલીન ડિસોઝા મુખ્ય રોલમાં છે, જ્યારે મિખિલની ‘મેઇડ ઇન ચાઇના’માં રાજકુમાર રાવ અને મૌની રોય લીડ કરે છે. ઓલ ધ બેસ્ટ, બોય્ઝ!      

0 0 0 

હેપીનેસની બરણીઃ તમને આજે કઈ વાતે સૌથી વધારે મોજ પડી?

દિવ્ય ભાસ્કર – કળશ પૂર્તિ – 2 જાન્યુઆરી 2019
ટેક ઓફ 

મારી આજની હેપીએસ્ટ મોમેન્ટ કઈ હતી? મેં આજે કઈ વાતે સૌથી વધુ આનંદ અનુભવ્યો? બસ, એ ક્ષણને યાદ કરીને કાગળની નાનકડી ચબરખીમાં લખી નાખવાનું ને પારદર્શક બરણીમાં ચિઠ્ઠી નાખી દેવાની. બસ, આટલું જ. આનાથી કરતાં વધારે સરળ અને કષ્ટ વગરની કોઈ આધ્યાત્મિક પ્રવૃત્તિ નથી. 

નવું વર્ષ શરૂ થાય એટલે આપણે આદત મુજબ જાતજાતના ભવ્ય ‘મક્કમ નિર્ધાર’ કરવા માંડીએ છીએ. હવેથી હું રોજ સવારે પાંચ વાગે ઉઠી જઈશ. હવેથી હું વીકમાં કમસે કમ ચાર દિવસ જિમમાં કસરત કરીશ. હવેથી હું ગુસ્સો નહીં કરું, વગેરે. આપણો સૌનો અનુભવ છે કે ફેબ્રુઆરી આવતા સુધીમાં આ પ્રકારના ન્યુ યર રિઝોલ્યુશન્સ ખરી પડતા હોય છે, મગજની પાટી પરથી એ એવા ભૂંસાઈ જાય છે કે જાણે ક્યારેય લખાયા જ નહોતા. એટલે જ એલિઝાબેથ ગિલ્બર્ટનો ‘હેપીનેસની બરણી’વાળો આઇડિયા આપણને તો બહુ ગમ્યો.

એલિઝાબેથ ગિલ્બર્ટ એટલે ‘ઇટ પ્રે લવ’ જેવી પ્રચંડ સફળતા મેળવનાર પુસ્તકની બેસ્ટસેલિંગ અમેરિકન લેખિકા. ‘બિગ મેજિક’ નામનું ક્રિયેટિવિટ પ્રોસેસ વિશે એમણે એક અદભુત પુસ્તક લખ્યું છે. જે લોકો ક્રિયેટિવ મિજાજ ધરાવતા હોય, લેખન-સંગીત-અભિનય જેવી કળાઓમાં જેમની થોડીઘણી ગતિ હોય એમણે ‘બિગ મેજિક’ અચુક વાંચવું જોઈએ. એલિઝાબેથ આત્મકથનાત્મક પુસ્તકો, નવલકથાઓ ને નિબંધો લખે છે. એ જેટલું સરસ લખે છે એટલું સરસ બોલે પણ છે. એમની લાઇફસ્ટાઇલ જરા વિવાદાસ્પદ છે, પણ એ અલગ મુદ્દો થયો.

એલિઝાબેથ ગિલ્બર્ટ છેલ્લાં કેટલાંક વર્ષથી એક રુટિન પાળે છે. વર્ષની શરૂઆત થાય એટલે એક સરસ મજાની કાચની કે પ્લાસ્ટિકની પારદર્શક બરણી લે. પછી રોજ રાત્રે સુતાં પહેલાં યાદ કરે કે મારી આજની હેપીએસ્ટ મોમેન્ટ કઈ હતી? આજે એવી કઈ ઘટના બની અથવા તો એવી કઈ પળ આવી જ્યારે મેં સૌથી વધુ આનંદ અનુભવ્યો? બસ, એ ક્ષણને યાદ કરીને કાગળની નાનકડી ચબરખીમાં તે લખી નાખે ને પેલી પારદર્શક બરણીમાં ચિઠ્ઠી નાખી દે. બસ આટલું જ. માંડ એકાદ મિનિટનું કામ. લખવા માટે ફેન્સી કાગળની પણ જરૂર નહીં. છાપાના કે કોઈ બિલનો ખૂણો ફાડીને એની ઉપર પણ લખી શકાય. ધેટ્સ ઇટ.

‘આનાથી કરતાં વધારે સરળ અને કષ્ટ વગરની કોઈ આધ્યાત્મિક પ્રવૃત્તિ મેં જોઈ નથી,’ એલિઝાબેથ ગિલ્બર્ટ એક જગ્યાએ કહે છે, ‘માત્ર એક જ મિનિટ ફાળવવાની અને એમાં આખા દિવસમાં તમે જે વાતે ધન્યતા કે કૃતાર્થતા અનુભવી હોય એની લખીને નોંધ લેવાની. તમને આજે કંઈક ગમ્યું હોય તો એ લખવાનું, હું લકી છું એવી ફીલિંગ આવી હોય તો એ લખવાનું. બીજું કંઈ ન સૂઝે તો હું હજુ જીવું છું એવું પણ લખી શકાય.’

હસવાની જરૂર નથી. આપણે હજુ જીવતા છીએ અને આપણા શ્વાસ હજુ ચાલે છે એ શું નાની ઘટના છે? દુનિયામાં રોજ દોઢથી બે લાખ લોકો મૃત્યુ પામે છે. આ દોઢ-બે લાખમાં હજુ સુધી આપણો નંબર લાગ્યો નથી એ શું જબરદસ્ત હકીકત નથી? આજે મને અવોર્ડ મળ્યો કે આજે મારી નવી ફેક્ટરીનું ઉદઘાટન થયું કે આજે મારું નવું પુસ્તક છપાઈને આવ્યું કે આજે હું બાપ બન્યો – આ પ્રકારની એવી મોટી મોટી ઘટના જ સુખ આપી શકે એવું કોણે કહ્યું? ત્રીજા માળે રહેતા ખડૂસ અંકલ પહેલી વાર આપણી સામે જોઈને સ્માઇલ કરે, પાર્કમાં બે નવા માણસો સાથે ઓળખાણ થાય, કોઈ લેખ વાંચીને મજા પડી જાય, ગુડ મોર્નિંગના રુટિન ફોરવર્ડમાં કોઈ સુવિચાર સોલિડ ગમી જાય, સખત બિઝી દિવસમાં પત્ની સાથે ફોન પર વાત કરવા માટે દસ મિનિટની મોકળાશ મળે તો આ બધું પણ આનંદનાં કારણ બની શકે છે. એલિઝાબેથ ગિલ્બર્ટ લખે છેઃ

‘મેં નોંધ્યું છે કે હું ગમે તેવા પીડાદાયી તબક્કામાંથી પસાર થઈ રહી હોઉં તો પણ દિવસમાં એકાદ-બે હેપી મોમેન્ટ તો આવી જ જતી હોય છે. તમે ઉદાસ કે ગુસ્સે હો ત્યારે કોઈ મિત્ર તમને સાંત્વનના બે શબ્દ કહે તો એ તમારી હેપી મોમેન્ટ હોઈ શકે છે. ભરચક બસ કે ટ્રેનમાં તમને બેસવાની જગ્યા મળી જાય તો એ હેપી મોમેન્ટ હોઈ શકે છે. તમે ટ્રાફિક સિગ્નલ પાસે પહોંચો ને તે સાથે જ ગ્રીન લાઇટ થતાં તમે સડસડાટ નીકળી જાઓ તો એ હેપી મોમેન્ટ હોઈ શકે છે. ફોન પર કસ્ટમર કેર એક્ઝિક્યુટિવ તમારી સાથે વિવેકથી વાત કરે ને તમારો પ્રોબ્લેમ સોલ્વ કરવામાં મદદ કરે તો એ હેપી મોમેન્ટ હોઈ શકે છે. તમારા કહ્યા વિના કોઈ તમારા હાથમાં ગરમાગરમ ચાનો કપ મૂકી દે તો એ હેપી મોમેન્ટ હોઈ શકે છે.’

એલિઝાબેથ ગિલ્બર્ટ આગળ કહે છેઃ

‘હેપીનેસ ઇઝ અ કન્સીક્વન્સ ઓફ પર્સનલ એફર્ટ. સુખ અનુભવવા માટે સહેજ પ્રયત્ન કરવો પડે, સભાન બનવું પડે, જીવનની નાની નાની વાતો પર ધ્યાન આપવું પડે. હેપીનેસની બરણી એ ઈરાદાપૂર્વક એવા પૂરાવાઓ એકઠા કરવાની પ્રક્રિયા છે, જેનાથી તમને ખાતરી થાય કે તમે નસીબવાળા છો, તમારા પર ઉપરવાળાના, વડીલોના ને ગુરૂના આશીર્વાદ છે. જરા આંખ ખોલીને આસપાસ નજર ફેરવો, તમને પૂરાવા દેખાશે જ. આ પુરાવા તોતિંગ હોય તે જરૂરી નથી. હેપીનેસની બરણીમાં રોજ ચિઠ્ઠી નાખવાનો મારો ઉદ્દેશ દુખ સામે સુરક્ષાકવચ ઊભું કરવાનું નથી. જીવનમાં દુખ તો હોવાનું જ છે. અત્યારે નહીં હોય તો ભવિષ્યમાં આવવાનું છે. આ રૂટિન હું એટલા માટે પાળું છું કે જેથી અજબ ચમત્કાર જેવું જે જીવન મને મળ્યું છે એ બદલ હું જીદપૂર્વક ધન્યતા અને કૃતાર્થતા વ્યક્ત કરી શકું.’

કેટલી સરસ વાત. આ પ્રવૃત્તિને કારણે દિલ-દિમાગમાં એક પ્રકારની હકારાત્મકતા પેદા થાય છે એ બિલકુલ સમજી શકાય એવું છે. એક વાત તો નિશ્ચિત છે. મન ઉદાસ હોય ત્યારે હેપીનેસની બરણી ખોલીને એક પછી એક ચિઠ્ઠીઓ વાંચવાનું શરૂ કરીએ તો વિષાદ ઓછો થવા માંડે એ તો નક્કી. વર્ષો જૂની બરણી ખોલીને ચિઠ્ઠીઓ પર નજર ફેરવતી વખતે સુખની એ વીતી ગયેલી ક્ષણોમાં નવેસરથી જીવવાની મજા આવે જ આવે. (‘વર્ષના પહેલાં જ દિવસે દોસ્તારો ‘સિમ્બા’ જોતી વખતે અજય દેવગણની એન્ટ્રી વખતે જોરજોરથી સીટીઓ પાડવાની બહુ મજા આવી!) હેપીનેસની બરણી આ અર્થમાં ડાયરીની ગરજ પણ સારે છે.

હેપીનેસની બરણી ભરવા માટે નવા વર્ષની રાહ જોવાની પણ જરૂર નથી. આ એક્ટિવિટી તો તમે ગમે ત્યારે શરૂ કરી શકો. નવી ફેન્સી બરણી ખરીદવા માટે બજારમાં કષ્ટ શા માટે લેવાનું? ઘરમાં કોઈ ચા-ખાંડ રાખવાનો જૂનો ડબ્બો પડ્યો હોય તો એ પણ ચાલે. અરે, પ્લાસ્ટિકની જૂની કોથળી પણ ચાલે. એલિઝાબેથ ગિલ્બર્ટ પાસે આવી હેપીનેસની બરણીઓનું આખું કલેક્શન છે. એક વર્ષની એક બરણી. એમના ઇજનથી એમના કેટલાય વાચકોએ પણ આ રીતે હેપીનેસની બરણી ભરવાનું શરૂ કર્યું છે. હેપીનેસની બરણીના આઇડિયામાં દમ તો છે. આ સાઇકોલોજિકલ-કમ-સ્પિરિચ્યુઅલ થેરાપી જેવી ફીલ-ગુડ એક્ટિવિટીનો અખતરો કરવા જેવો છે.  હેપી એક્ટિવિટી. હેપી ન્યુ યર!

 0 0 0 

શાહરૂખ સિન્ડ્રોમ

દિવ્ય ભાસ્કર - રસરંગ પૂર્તિ, રવિવાર – 30 ડિસેમ્બર 2018

મલ્ટિપ્લેક્સ

ઉત્તમ ટ્રેક-રેકોર્ડ ધરાવતા આનંદ એલ. રાય અને ઇમ્તિયાઝ અલી જેવા સત્ત્વશીલ ડિરેક્ટરો શાહરૂખ સાથે જોડાય છે ત્યારે જબરદસ્ત જાદુ થવાને બદલે ધબડકો કેમ થઈ જાય છે?

આ વર્ષે સલમાન ખાને ‘રેસ થ્રી’માં અને આમિર ખાન ‘ઠગ્સ ઓફ હિંદોસ્તાન’માં મૂંડાવ્યું હતું, પણ આપણને આશા હતી કે ચાલો, કમસે કમ શાહરૂખ ખાનની ‘ઝીરો’ ફિલ્મ ખાન-ત્રિપુટીની ઇજ્જત બચાવી લેશે. થયું એનાથી ઊલટું. શાહરૂખે બરાબર ‘ખાન’દાની નિભાવી. ગાળો ખાવાની તો ત્રણેયે સાગમટે ખાવાની!

લેટ્સ બી ફેર. ‘રેસ થ્રી’ અને ‘ઠગ્સ ઓફ હિંદોસ્તાન’ની તુલનામાં ‘ઝીરો’ ક્યાંય ચડિચાતી છે (અથવા કહો કે, ‘રેસ થ્રી’ અને ‘ઠગ્સ...’ કરતાં ‘ઝીરો’ ઘણી ઓછી ખરાબ છે). ‘ઝીરો’ને મોટા ભાગના ફિલ્મ રિવ્યુઅર્સે ધીબેડી નાખી છે, પણ આમ ઓડિયન્સની પ્રતિક્રિયા એટલી બધી આકરી નથી. ઇન ફેક્ટ, ઘણા દર્શકોને ‘ઝીરો’ ખાસ્સી ગમી છે. ‘ઝીરો’ ટુકડાઓમાં તો સૌને પસંદ પડી છે. જેમ કે, ફિલ્મનો શરૂઆતનો મેરઠવાળો હિસ્સો, વિઝ્યુઅલ ઇફેક્ટ્સ અને – સરપ્રાઇઝ, સરપ્રાઇઝ! – કેટરિના કૈફનો રોલ સૌએ એકઅવાજે વખાણ્યો છે. ઇન્ટરવલ પછી ફિલ્મ પકડ અને પ્રામાણિકતા બન્ને ગુમાવી દે છે. એક હકીકત, અલબત્ત, સૌએ સ્વીકારવી પડે કે ‘ઝીરો’એ નિશાન ઊંચું તાક્યું હતું. લિટરલી!

‘ઝીરો’માં શાહરૂખ ખાન એક્ટર તરીકે નિષ્ફળ ગયા નથી. તો શું આનો અર્થ એવો કરવો કે આનંદ એલ. રાય અને હિમાંશુ શર્મા અનુક્રમે ડિરેક્ટર-રાઇટર તરીકે નિષ્ફળ ગયા છે? ‘રાંઝણા’ અને ‘તનુ વેડ્સ મનુ’ સિરીઝ જેવી ઓડિયન્સને જલસા કરાવી દેતી કમર્શિયલી હિટ ફિલ્મો આપનાર આ જોડી ‘ઝીરો’માં કેમ ગોથું ખાઈ ગઈ?

‘ઝીરો’ જોતી વખતે ઇમ્તિયાઝ અલીની ‘જબ હેરી મેટ સેજલ’નો ફિયાસ્કો યાદ આવ્યા કરતો હતો. પ્રેમની સંકુલતાને ઇમ્તિયાઝ જે રીતે પદડા પર બહેલાવી શકે છે એવી આજનો બીજો કોઈ ડિરેક્ટર બહેલાવી શકતો નથી. સહેજે એવી અપેક્ષા હતી કે ઇમ્તિયાઝ-શાહરૂખની જોડી ભેગી થઈને સોલિડ તરખાટ મચાવશે. એવું ન થયું. ‘જબ હેરી મેટ સેજલ’ એટલી બધી કાચી નીકળી કે આ ફિલ્મને ગમાડવાનો મરણિયો પ્રયત્ન કર્યો તો પણ તે ન ગમી તે ન જ ગમી.  

Shahrukh with Anand L. Rai

ઉત્તમ ટ્રેક-રેકોર્ડ ધરાવતા આનંદ એલ. રાય અને ઇમ્તિયાઝ અલી જેવા સત્ત્વશીલ ડિરેક્ટરો શાહરૂખ સાથે જોડાય છે ત્યારે જબરદસ્ત જાદુ થવાને બદલે ધબડકો કેમ થઈ જાય છે? કેમ આ ફિલ્મમેકરો પોતાની સ્વાભાવિકતા ગુમાવી બેસે છે? શું શાહરૂખનું સુપરસ્ટાર તરીકેનો પ્રભાવ એટલો પ્રચંડ છે કે ‘ઓહો, અમારી પાસે સાક્ષાત શાહરૂખ ખાન છે’ એવી સભાનતા આ ફિલ્મમેકરોને ઘાંઘા કરી મૂકે છે? શાહરૂખ જેવા તોતિંગ કમર્શિયલ મેઇનસ્ટ્રીમ સ્ટારની  હાજરીને જસ્ટિફાય કરવાની લાહ્યમાં તેઓ ખુદના કન્વિક્શનનો ભોગ લઈ લે છે? શાહરૂખ ‘જબ હેરી મેટ સેજલ’ અને ‘ઝીરો’નો પ્રોડ્યુસર પણ છે. શું આ હકીકતે ડિરેક્ટરો પણ વધારાનું પ્રેશર પેદા કરી નાખ્યું હશે?

યાદ રહે, શાહરૂખ માત્ર સ્ટાર નથી, એ ઉત્તમ એક્ટર પણ છે. આ હકીકત ચોવીસ વર્ષ પહેલાં, ‘કભી હાં કભી ના’ (1994)માં પૂરવાર થઈ ગઈ હતી. ‘સ્વદેસ’ (2004) અને ‘ચક દે ઇન્ડિયા’ (2007) જેવી ફિલ્મોમાં ડિરેક્ટર જ્યારે શાહરૂખવેડા પર અંકુશ મૂકવામાં સફળ થયા ત્યારે કેટલું અદભુત પરિણામ આવ્યું હતું એ આપણે જોયું છે. શાહરૂખની કમબ્ખતી એ છે કે એ જ્યારે જ્યારે યશરાજ અને ધર્મા પ્રોડક્શનની ચકચકિત ફિલ્મો અને રાજ-રાહુલની ટિપિકલ ઇમેજમાંથી બહાર નીકળીને કશુંક નવું કરવાની કોશિશ કરે છે ત્યારે (‘સ્વદેસ’, ‘ચક દે ઇન્ડિયા’, ‘દેવદાસ’ જેવા અપવાદોને બાદ કરતાં) ઓડિયન્સ એની ફિલ્મો રિજેક્ટ કરી નાખે છે. પછી એ ‘અશોકા’ (2001) હોય, અમોલ પાલેકરની ‘પહેલી’ (2005) હોય, ‘ફેન’ (2016) હોય કે ‘ડિયર ઝિંદગી’ (2016) હોય. શાહરૂખ એક્ટર તરીકે જોખમ ઉઠાવે ત્યારે કોણ જાણે કેમ સ્ક્રિપ્ટ એનો સાથ અડધેથી છોડી દે છે. જેમ કે, ‘ફેન’ અને ‘ઝીરો’ બન્નેના ફર્સ્ટ હાફ સુંદર છે, પણ જેવી વાર્તા ફોરેન લોકેશન શિફ્ટ થાય છે કે તે સાથે ગળે ન ઉતરે એવો ઘટનાક્રમ શરૂ થઈ જાય છે, ફિલ્મની વાર્તા પોતાનો ઓરિજિનલ સૂર ગુમાવી બેસે છે, જેનું માઠું પરિણામ આખી ફિલ્મે વેઠવું પડે છે.          

પચાસ વર્ષ વટાવી ચુકેલા શાહરૂખે હવે હટ કે ફિલ્મો કર્યા વગર છૂટકો નથી. જોવાનું માત્ર એટલું છે કે ડિરેક્ટરો-રાઇટરો શાહરૂખના સુપરસ્ટારડમથી અભિભૂત થયા વિના પોતાના કન્વિક્શનને વળગી રહીને એનો કેવળ એક એક્ટર તરીકે ઉપયોગ કરી શકે છે કે કેમ. ફિલ્મમેકરો જો શાહરૂખ સિન્ડ્રોમનો ભોગ બનતા રહેશે તો એમની ફિલ્મો દિશાહીન થતી રહેશે, જો ભોગ નહીં બને તો એમની ક્રિયેટિવિટીને નેક્સ્ટ લેવલ પર જતાં કોઈ રોકી નહીં શકે. સિમ્પલ. 

0 0 0 

પુસ્તકિયા જ્ઞાનને અસલી ભણતરની વચ્ચે આવવા નહીં દેવાનું!

દિવ્ય ભાસ્કર– કળશ પૂર્તિ – 26 ડિસેમ્બર 2018

ટેક ઓફ 

રિતેશ અગરવાલે બારમા ધોરણ પછી કોલેજમાં લેક્ચર ભરવાને બદલે પોતાનું સપનું પૂરું કરવામાં ધ્યાન આપ્યું. આજે પચ્ચીસ વર્ષનો આ યુવાન પાંચ અબજ ડોલરની કંપનીનો માલિક છે!

ઓરિસાનું કદી નામ પણ ન સાંભળ્યું હોય એવું એક ટચુકડું ગામ. એમાં ખાધેપીધે સુખી મારવાડી પરિવારનો એક છોકરો. એક દિવસ સ્કૂલમાં શિક્ષકે ટિપિકલ સવાલ કર્યોઃ બાળકો, મોટા થઈને તમારે શું બનવું છે? કોઈ કહે પાયલટ, કોઈ કહે ડોક્ટર, કોઈ કહે વકીલ. આઠ વર્ષના આ ટેણિયાએ ઊભા થઈને કહ્યુઃ મોટો થઈને હું એન્ત્રોપ્રિન્યોર બનીશ! એન્ત્રોપ્રિન્યોર એટલે પરંપરાગત બિઝનેસ નહીં પણ કશુંક અલગ કહી શકાય એવી લાઇનમાં આગળ વધતો ઉદ્યોગ-સાહસિક.

છોકરામાં કુતૂહલવૃત્તિનો પાર નહીં. એના વ્યાપારી પપ્પાની ઓફિસમાં કમ્પ્યુટર હતું. છોકરાને કમ્પ્યુટર, ફ્લોપી ડિસ્ક, સીડી વગેરે જોઈને થાય કે આ બધાની અંદર શું હોતું હશે? તક મળે ત્યારે એ કમ્પ્યુટરને મચડ્યા કરે. સાવ નાની ઉંમરથી છોકરાને એટલું સમજાઈ ગયું કે એને એન્ત્રોપ્રિન્યોર ઉપરાંત કમ્પ્યુટર સોફ્ટવેરમાં પણ બહુ રસ પડે છે. સ્કૂલમાં બેઝિક અને પાસ્કલ લેંગ્વેજ સેલેબસ તરીકે ભણાવવામાં આવતી હતી. માત્ર સેલેબસથી સંતોષ ન થયો એટલે ગૂગલની મદદથી વધારે ઊંડો ઊતર્યો. આ રીતે એ કમ્પ્યુટર કોડિંગ યા તો પ્રોગ્રામિંગ શીખી ગયો.

દસમા ધોરણ પછી પપ્પાએ એને આઇઆઇટીની પૂર્વતૈયારીના ભણતર માટે રાજસ્થાનસ્થિત કોટા શહેર મોકલી દીધો. 2009ની એ સાલ. છોકરાએ બંસલ ટ્યુટોરિયલ નામના ક્લાસમાં એડમિશન તો લઈ લીધું, પણ થોડા જ સમયમાં એને સમજાઈ ગયું કે કમ્પ્યુટર પ્રોગ્રામિંગ સાથે અહીંના ભણતરને કોઈ લેવાદેવા નથી. થોડા વખતમાં છોકરાને કોટામાં કંટાળો આવવા માંડ્યો. એને ફરવાનો બહુ શોખ એટલે કંટાળો દૂર કરવા એ દિલ્હી જતી ટ્રેન પકડી લે. પછી કોઈ સસ્તી હોટલ યા તો હોસ્ટેલ જેવી જગ્યામાં, કે જ્યાં સૂવા માટે ફક્ત એક બેડ અને સવારે બ્રેકફાસ્ટ એટલું જ મળતું હોય, ત્યાં ઉતરે. દિલ્હીમાં કરવાનું શું? બિઝનેસમેન અને એન્ત્રોપ્રિન્યોર્સ માટે યોજાતી જુદી જુદી ઇવેન્ટ્સ અને કોન્ફરન્સીસ અટેન્ડ કરવાની. આ કોન્ફરન્સમાં ભાગ લેવા માટે ફી ચૂકવીને રજિસ્ટ્રેશન કરાવવું પડે. પૈસા હોય તો ઠીક છે, ન હોય તો છોકરો કોઈ પણ રીતે અંદર ઘૂસી જાય, લેકચર્સ સાંભળે, પ્રેઝન્ટેશન્સ જુએ, લોકોને મળે ને સતત શીખવાનો પ્રયત્ન કરતો રહે.

બારમા ધોરણ પછી છોકરાએ દિલ્હીની એક કોલેજમાં એડમિશન લીધું. વિચાર એવો હતો કે એક બાજુ કોઈ અમેરિકન યુનિવર્સિટીમાં એડમિશન લેવા માટે એસએટીની તૈયારી કરવી ને સાઇડમાં પોતાના સ્ટાર્ટ-અપ માટે મહેનત કરવી. કોલેજમાં એણે ગણીને ત્રણ જ દિવસ લેક્ચર અટેન્ડ કર્યા. એક દિવસ પપ્પા સરપ્રાઇઝ આપવા ઓરિસાથી દિલ્હી પહોંચી ગયા. ખબર પડી કે કુંવરસાહેબ તો કોલેજ જતા જ નથી. અઢાર વર્ષના આ છોકરાએ એમને કન્વિન્સ કર્યા કે પપ્પા, મને એક વર્ષ આપો. હું જે કરવા માગું છું એ કરવા દો. બારમા પછી સ્ટુડન્ટ્સ આમેય ઘણી વાર એક વર્ષનો ડ્રોપ લેતા જ હોય છે. જો આ એક વર્ષમાં હું કશું ઉકાળી ન શક્યો તો આવતા વર્ષથી કોલેજ જવાનું ચાલુ કરી દઈશ, બસ? પપ્પા માની ગયા.

આ એક વર્ષમાં છોકરાએ શું કર્યુ? એ કેટલાય લોકોને મળ્યો, સ્ટાર્ટ-અપ કેવી રીતે શરૂ થાય એ વિશે ખૂબ બધું વાંચ્યું. વર્ષ પૂરું થાય એ પહેલાં, અઢાર વર્ષની ઉંમરે, એણે એક સાથીદારના સંગાથમાં ઓરેવલ નામની કંપની ખોલી. આ એરબીએનબી પ્રકારનું સ્ટાર્ટ-અપ હતું. તમારે બહારગામ ફરવા જવું હોય તો આ કંપની તમને ઓછા પૈસામાં પ્રાઇવેટ રૂમ કે સર્વિસ અપાર્ટમેન્ટ શોધી આપે. સદભાગ્યે, છોકરાને વન્ચર-નર્સરી નામના ઇન્વેસ્ટર તરફથી 30 લાખ રૂપિયાનું ફંડિંગ મળ્યું. એની હિંમત વધી. એ જ વખતે એને થીઅલ ફેલોશિપ મળી. એને અમેરિકા જઈને એન્ત્રોપ્રિન્યોરશિપની તાલીમ મેળવવાની તક મળી. લટકામાં પોતાના સ્ટાર્ટ-અપ માટે એક લાખ ડોલર (આજના હિસાબે લગભગ 70 લાખ રૂપિયા) જેવી રકમ પણ મળી.

આ ફેલોશિપે છોકરાની જિંદગી પલટી નાખી. એને સમજાયું કે એણે જે કંપની ખોલી છે તેના સ્વરૂપમાં ધરમૂળથી ફેરફાર કરવાની જરૂર છે. અગાઉ નોંધ્યું તેમ, એને હરવાફરવાનો શોખ પહેલેથી જ હતો. દિલ્હી ઉપરાંત ઉત્તર ભારતના હિલ સ્ટેશન્સ પર એ કેટલીય વાર જતો. બધા કંઈ ફાઇવસ્ટાર હોટલમાં રહી શકતા નથી. મોટા ભાગના લોકોને નાની પણ પૂરતી સુવિધાવાળી હોટલની શોધ હોય છે, જે પોતાના બજેટને અનુરૂપ હોય.  છોકરાને ઘણી વાર એવા અનુભવ થતા કે અગાઉથી બુક કરેલી હોટલનું લોકેશન તદ્દન વાયડું હોય, રિસેપ્શનિસ્ટ ગાયબ હોય, ફોન પર જવાબ આપવાવાળું કોઈ ન હોય, રૂમ સાવ ખોબા જેવડા હોય, બાથરૂમમાં પાણી આવતું ન હોય, બેડશીટ ફાટેલી કે ગંદી હોય, સ્ટાફ ઉદ્ધત હોય, બ્રેકફાસ્ટના ઠેકાણાં ન હોય. અધૂરામાં પૂરું, એક વાર ચેક-ઇન કરી લીધા પછી ખબર પડે કે આટલા પૈસામાં આના કરતાં ક્યાંય બહેતર હોટલ મસ્તમજાના લોકેશન પર અવેલેબલ હતી જ. આ પ્રકારનો અનુભવ વત્તેઓછે અંશે આપણને સૌને થતો હોય છે. છોકરાને થયું કે શા માટે ટેકનોલોજીનો ઉપયોગ કરીને એવું કશુંક તંત્ર ઊભું ન કરવું કે જેના લીધે પ્રવાસીઓને રહેવા-જમવા-ફરવામાં પૂરેપૂરો સંતોષ થાય અને સામે પક્ષે હોટલના માલિકને પણ સતત ઘરાકી મળતી રહે?

...અને બસ, 2013માં એકવીસ વર્ષના આ છોકરાએ પોતાની જૂની કંપનીને નવેસરથી લોન્ચ કરી. એને નામ આપ્યું – ઓયો રૂમ્સ. ઓ-વાય-ઓ એટલે ઓન યોર ઓનનું શોર્ટ ફોર્મ. જાણે ચમત્કાર થયો! આ કંપનીએ એટલી તેજ ગતિએ પ્રગતિ કરી કે સૌની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. આજની તારીખે ઓયો રૂમ્સ ભારતની સ્ટાન્ડર્ડાઇઝ્ડ હોટલરૂમ્સની સૌથી મોટી ચેઈન છે. એક બાજુ તમે તાજ, ઓબેરોય ને બીજી બધી બ્રાન્ડેડ હોટલોને મૂકો ને બીજી બાજુ એકલા ઓયો રૂમ્સને મૂકો – ઓયો રૂમ્સનું કદ બીજી તમામ ચેઇન્સના સરવાળા કરતાંય વધારે છે! ભારતનાં 180 શહેરોમાં ઓયોના કુલ 1 લાખ 64 હજાર કરતાંય વધારે રૂમ છે. ઓયો ચીન, મલેશિયા, સાઉદી એરેબિયા, નેપાળ અને ઇંગ્લેન્ડની માર્કેટમાં પણ પ્રવેશી ચૂકી છે. ઇન ફેક્ટ, ચીનની ટોપ-ફોર હોટલ ચેઇનમાં ઓયોએ સ્થાન મેળવી લીધું છે. ભારત કરતાંય ચીનમાં ઓયોના કુલ કમરાઓની સંખ્યા વધારે છે – 1 લાખ 80 હજાર. એકલા ચીનમાં જ ઓયોનો 5500 લોકોનો સ્ટાફ છે. અત્યારે આ કંપનીનું આર્થિક કદ (ડીલ વેલ્યુઝ) પાંચ બિલિયન ડોલર એટલે કે 350.70 અબજ રૂપિયાને સ્પર્શી ગયું છે. પાંચ વર્ષમાં પાંચ બિલિયન ડોલર!

એ છોકરો હજુ ગયા મહિને પચ્ચીસ વર્ષનો થયો. એનું નામ છે, રિતેશ અગરવાલ. દેખાવમાં સાવ સાધારણ લાગતા રિતેશનો કોન્ફિડન્સ અને કન્વિક્શન ગજબનાક છે. એણે ખુદ એક પણ હોટલ બાંધી નથી, પણ જે નાની-મોટી હોટલો ઓલરેડી બનેલી છે એની સાથે એણે ટાઇ-અપ્સ કર્યા છે અથવા એમની પ્રોપર્ટી લીઝ પર લીધી છે. રિતેશ એક વાતે સ્પષ્ટ હતો કે ઓયો સાથે સંકળાયેલી હોટલોમાં ગ્રાહકને અમુક સ્ટાન્ડર્ડ સુવિધા તો મળવી જ જોઈએ, સ્વચ્છતા અને સર્વિસના અમુક ધારાધોરણ તો જળવાવાં જ જોઈએ. શરૂઆત ગુડગાંવની બે-ચાર હોટલોથી કરી હતી. હોટલનું સ્ટાન્ડર્ડ સુધરતાં ત્યાં વધારે પ્રવાસીઓ આવવા લાગ્યા, પ્રવાસીઓ રિપીટ થવા લાગ્યા. હોટલ ફુલ રહેવા લાગી એટલે માલિકો પણ રાજી થયા. ધીમે ધીમે સંખ્યા વધતી વધતી આજે દેશવિદેશના કુલ 230 શહેરોમાં લાખો હોટલરૂમ્સ સુધી પહોંચી ગઈ છે. ઓયોની ટીમ હોટલોના રિસેપ્શનિસ્ટથી માંડીને કમરાની સાફસફાઈ કરવાવાળા સુધીના સૌને ટ્રેનિંગ આપે છે, ઓયોની ખુદની ટ્રેનિંગ ઇન્સ્ટિટ્યુટ્સ ચાલે છે. ઓયોની નકલ જેવી કેટલીય સ્ટાર્ટ-અપ કંપનીઓ ધડાધડ ફૂટી નીકળી છે ને એમાંની કેટલીય બંધ પણ થઈ ચૂકી છે.  

રિતેશનું લક્ષ્ય દુનિયાની સૌથી મોટી સ્ટાન્ડર્ડાઇઝ્ડ હોટલરૂમ્સની ચેઇન બનવાનું છે. એ કહે છે, ‘હું એક વાત શીખ્યો છું કે, થિંગ બિગ! સપનું હંમેશાં મોટું જ જોવાનું. એન્ત્રોપ્રિન્યોર માણસ સ્વભાવથી જ આશાવાદી અને પોઝિટિવ હોવાનો. જો તમારા આઇડિયામાં દમ હોય, તમને એમાં વિશ્વાસ હોય, પણ હાલના તબક્કે સફળતાના ચાન્સ માત્ર પાંચ જ ટકા દેખાતા હોય તો પણ ઝંપલાવી દેવાનું. થીઅલ ફેલોશિપ મળી એ અરસામાં હું શીખેલો કે, ડોન્ટ લેટ યુનિવર્સિટી કમ ઇન ધ વે ઓફ એજ્યુકેશન. કોલેજના પુસ્તકિયા જ્ઞાનને તમારા અસલી ભણતરની વચ્ચે નહીં આવવા દેવાનું! હું આ જ રીતે જીવ્યો છું.’

બાય ધ વે, રિતેશ પછી ક્યારેય કોલેજ ગયો જ નથી. ટેક્નિકલી એ માત્ર બાર ધોરણ પાસ છે. હા, આજે એ મોટી મોટી યુનિવર્સિટીઓનાં પગથિયાં જરૂર ચડે છે, પણ એક સેલિબ્રિટી એન્ત્રોપ્રિન્યોર તરીકે, મોંઘેરા અતિથિ વિશેષ તરીકે, વિદ્યાર્થીઓને પાનો ચડી જાય એવું વકતવ્ય આપવા માટે!   

0 0 0