હટ કે ફિલ્મ બનાવવાની ધૂન

દિવ્ય ભાસ્કર – રસરંગ પૂર્તિ – 29 સપ્ટેમ્બર 2019

મલ્ટિપ્લેક્સ

બે યંગ ડિરેક્ટરોએ બનાવેલી તાજી ગુજરાતી ફિલ્મો ‘ધૂનકી’ અને ‘47 ધનસુખ ભવન’માં શું છે?  

નેટફ્લિક્સ કે એમેઝોન પ્રાઇમ વિડીયોના હોમ પેજને સર્ફ કરતી વખતે અંગ્રેજી, હિન્દી, સાઉથ ઇન્ડિયન, બંગાળી વગેરે જેવી અનેકાનેક ભાષાઓની મનોરંજક દુનિયા આંખ સામે ખૂલી જાય છે. ખૂબ ગાજતા સુપર સેલિબ્રિટીઝના ચહેરાવાળાં પોસ્ટરોની જમઘટ વચ્ચે ગુજરાતી ફિલ્મોનાં પોસ્ટર પણ જોવા મળે ત્યારે આનંદ તો થાય જ. 

બે નવી ગુજરાતી ફિલ્મો સ્ટ્રીમિંગ પ્લેટફૉર્મ પર મૂકાઈ છે - ‘ધૂનકી’ અને ‘47 ધનસુખ ભવન’. આ બન્ને તાજી ગુજરાતી ફિલ્મો જોવાની ઇચ્છા હોય ને છતાંય મિસ થઈ હોય તો જાણી લો કે અમેઝોન પ્રાઇમ પર હવે આ બન્ને ફિલ્મો અવેલેબલ છે. શું છે બે યંગ ડિરેક્ટરોએ બનાવેલી આ ફિલ્મોમાં?

અનિશ શાહની ‘ધૂનકી’ ફિલ્મમાં બે યંગ કપલની વાત છે. પ્રતીક ગાંધી (એટલે કે એમનું પાત્ર) એક આઇટી પ્રોફેશનલ છે, જે હૈદરાબાદની સરસ અને સલામત જૉબ છોડીને પત્ની સાથે અમદાવાદ શિફ્ટ થાય છે. વિચાર એવો હતો કે આટલે દૂર બિનગુજરાતી રાજ્યમાં લાંબો સમય રહેવાને બદલે ઘરઆંગણે જ સેટલ કેમ ન થવું. હૈદરાબાદનો ફ્લેટ વેચીને એ પૈસામાંથી અમદાવાદમાં એક ફ્લેટ ખરીદી લેવાનું એમનું પ્લાનિંગ છે. પ્રતીક અહીં એક આઇટી ફર્મમાં જૉબ તો કરે છે, પણ અમદાવાદના વર્ક કલ્ચરથી એને ખાસ સંતોષ નથી.

પ્રતીકની ઑફિસમાં દીક્ષા જોશી (એટલે કે એમનું કિરદાર) પણ કામ કરે છે. દીક્ષા પણ આઇટી પ્રોફેશનલ છે ને પાછી વર્કોહોલિક છે. એ સ્વભાવે સૌમ્ય છે, પણ એનું દિમાગ એક સ્વતંત્ર આધુનિકાનું છે. ફોલો યોર પેશન એ વાક્યને ભલે ચવાઈને ચુથ્થો કરી નાખવામાં આવ્યું હોય, પણ જીવનનું આ એક મોટું સત્ય છે. વધારે સ્ટોરી કહેવાશો તો સ્પોઇલર જેવું લાગશે, પણ એટલું સમજી લો કે પ્રતીક જોબ છોડીને પોતાના કૂકિંગના પેશનને ફોલો કરે છે. એ દીક્ષાને કહે છે કે, તું મને કેમ જૉઈન કરતી નથી. આપણે મારાં કામને એક સ્ટાર્ટ-અપને જેમ ટ્રીટ કરીએ. રાંધવાનું કામ મારું, તું (ઝોમેટો કે સ્વિગી ટાઇપની) મોબાઇલ એપ બનાવ, ટેક્નિકલ સપોર્ટ સંભાળી લે. આપણે ઇન્વેસ્ટર લાવીશું, કામ વધારતા જઈશું. પછી શું થાય છે એ તમારે જાતે જોઈ લેવાનું. 

આ ફિલ્મની મજા એ છે કે અહીં કોઈ ખોટો ડ્રામા નથી, હલ્લા-ગુલ્લા નથી, જીવાતાં જીવનની જેમ સહજપણે ઘટનાઓ બનતી જાય છે. કૉન્ફ્લિક્ટ (ટકરાવ)નો કોઈ દુરાગ્રહ નથી. અલબત્ત, પાત્રો અને પિરિસ્થિતિઓ વચ્ચે ઘર્ષણ જરૂર થાય છે, પણ એ જરાય ફિલ્મી નથી, રિઅલિસ્ટિક છે. સૌથી મોટો પ્લસ પૉઇન્ટ એ છે કે આ ફિલ્મ કોઈ બીબાંઢાળ પૅટર્નને ફૉલો કરતી નથી. આપણા ટિપિકલ દિમાગને થાય કે જોજે, હમણાં છેને પ્રતીક અને દીક્ષા વચ્ચે અફેર શરુ થઈ જશે, હીરો ડિવોર્સ લઈ લેશે, હિરોઇન સગાઈ તોડી નાખશે, પછી બન્ને પરણી જશે. આમાંથી શું શું હકીકતમાં થાય છે? તમે જોઈ લેજો. ફિલ્મમાં સ્ટાર્ટ-અપ અને આઇટીનો માહોલ તેમજ પરિભાષા બહુ જ ઑથેન્ટિક રીતે ઊપસ્યાં છે. ફિલ્મનો આ બીજો બહુ જ સ્ટ્રોન્ગ પ્લસ પૉઇન્ટ છે. સિદ્ધ્રાર્થ ભાવસારે કંપોઝ કરેલાં ગીતો પણ  સરસ છે.

‘ધૂનકી’ આશ્ચર્ય થાય એટલી સરળ, અન્ડર-સ્ટેટેડ અને છતાંય મજાની ફિલ્મ છે. એને તમે ‘નિશ’ એટલે કે ચોક્કસ પ્રકારનો ટેસ્ટ ડેવલપ કરી ચુકેલા પ્રેક્ષકોને જ અપીલ કરી શકે એવી ફિલ્મ પણ કહી શકો. સાધારણ દર્શકને તે બહુ ધીમી અને સપાટ લાગી શકે છે. ‘ધૂનકી’ બૉક્સઑફિસ પર ધૂમ મચાવી શકી નથી એનું આ સૌથી મોટું કારણ છે, પણ જો તમને તાજગીભરી, રિઅલિસ્ટિક અબર્ન ગુજરાતી ફિલ્મ જોવામાં રસ હોય તો ‘ધૂનકી’ તમને જરૂર ગમશે.

રસ તો ’47 ધનસુખ ભવન’ જોવામાં પણ હતો. ખાસ તો એટલા માટે કે તે હૉલિવુડની અફલાતૂન ઑસ્કરવિનિંગ ‘બર્ડમેન’ની માફક આ ફિલ્મને પણ સિંગલ-શોટ ફૉર્મેટમાં શૂટ કરવામાં આવી છે. સિંગલ-શોટ એટલે આપણે રિઅલ ટાઇમમાં ઘટનાઓ જોતા હોઈએ એમ એક પણ કટ વગર ફિલ્મ. વાર્તા વહેતી રહે, કેમેરા સતત ઘૂમતો રહે, વચ્ચે ક્યાંય કટ ન આવે. (અસલી શૂટિંગ વખતે જોકે આખી ફિલ્મને બાર-પંદર શોટ્સમાં વિભાજિત કરી દેવામાં આવી હોય છે.) રાઇટર-ડિરેક્ટર નૈતિક રાવલે અહીં એક સાઇકોલોજિક હૉરર થ્રિલર બનાવવાની કોશિશ કરી છે. તકલીફ એ છે કે આ ફિલ્મ માત્ર એક કોશિશ બનીને રહી ગઈ છે.

કોઈ લેખક વાર્તા લખે ત્યારે પરફેક્શન લાવવા માટે, ધારી અસર ઊપસાવવા માટે એણે રી-રાઇટિંગ કરવું પડે, ચાર-પાંચ ડ્રાફ્ટ તૈયાર કરવા પડે. લેખક તમને વર્ક-ઇન-પ્રોગ્રેસ જેવો પહેલો જ ડ્રાફ્ટ વાંચવા આપે તો વાર્તા તદ્દન કાચી લાગે. આપણને મંચ પર નાટક જોવામાં રસ હોય, ઘરના ડ્રોઇંગરૂમમાં થતા નાટકના રિહર્સલનો વિડીયો જોવામાં નહીં.

’47 ધનસુખ ભવન’ના આ હોમ-વિડીયો જેવા થયા છે. આ ફિલ્મ તમને સતત પહેલા કાચા ડ્રાફ્ટ જેવી લાગ્યા કરે છે. તમને ડિરેક્ટર અને એક્ટરો (ગૌરવ પાસવાલા, રિશી વ્યાસ, શ્યામ નાયર) શું સિદ્ધ કરવા માગે છે તે સમજાય છે, પણ ફિલ્મ એ સ્તર સુધી પહોંચે એ પહેલાં જ ઊંધે માથે પછડાય છે. ઑડિયન્સને બોર કરવા જેવું પાપ બીજું એકેય નથી. આ ફિલ્મ તમારી ધીરજની કપરી કસોટી કરે છે. અંત આવે ત્યાં સુધીમાં વાર્તા એટલી ચૂંથાય જાય છે કે વાત ન પૂછો. એની વે, નૈતિક રાવલના કશુંક નવું કરવાના જુસ્સાને અને જોખમ ઉઠાવવાની હિંમતને ફુલ માર્ક્સ, પણ કાચી રહી ગયેલી વાનગી જેવી એમની ફિલ્મને પાંચમાંથી દોઢ સ્ટાર.

0 0 0 

આ વર્ષે કઈ ગુજરાતી ફિલ્મો જોશો?

દિવ્ય ભાસ્કર – રસરંગ પૂર્તિ – 10 ફેબ્રુઆરી 2019

મલ્ટિપ્લેક્સ

જો વિષય વૈવિધ્યની વાત કરીએ તો 2019નું વર્ષ ગુજરાતી સિનેમા માટે ખાસ્સું પ્રોમિસિંગ દેખાઈ રહ્યું છે. પેશ છે આવી રહેલી કેટલીક ઇન્ટરેસ્ટિંગ ગુજરાતી ફિલ્મોનું એક ટીઝર.

ચાલો, ગુજરાતી સિનેમાની આ વર્ષની શરૂઆત તો ધમાકેદાર થઈ છે. થેન્ક્સ ટુ, ‘ચાલ જીવી લઈએ!’ વિપુલ મહેતાના ડિરેક્શનમાં બનેલી અને સિદ્ધાર્થ રાંદેરિયા-યશ સોની-આરોહી પટેલના અભિનયવાળી આ ફિલ્મ અત્યારે ન્યુઝમાં છે. આ વર્ષે બીજી એવી કઈ ગુજરાતી ફિલ્મો આવવાની છે જેની રાહ જોવાનું મન થાય? ચાલો, જોઈએ.  

(1)   હેલ્લારોઃ

કેટલું સરસ ટાઇટલ. હેલ્લારો એટલે મોજું. લાગણીનું મોજું, ઉર્જાનું મોજું, અભિવ્યક્તિનું મોજું. ગુજરાતી ફિલ્મ ઇન્ડસ્ટ્રીમાં કાસ્ટિંગ ડિરેક્ટર તરીકે ઊંચી પ્રતિષ્ઠા ધરાવતા અભિષેક શાહ આ ફિલ્મથી ફુલ-ફ્લેજ્ડ ડિરેક્ટર તરીકે પોતાની કરીઅરના નવા અધ્યાયની શરૂઆત કરી રહ્યા છે. ‘હેલ્લારો’ની કથા કચ્છમાં આકાર લે છે. ટુ બી પ્રિસાઇઝ, 1975ના કચ્છમાં. એક લોકકથા પર આધારિત આ ફિલ્મમાં કચ્છી મહિલાઓના સેલ્ફ-એક્સપ્રેશનની વાત છે. વ્યક્તિની દબાયેલી લાગણી જ્યારે અનપેક્ષિત રીતે સંગીતમય અભિવ્યક્તિ પામે છે ત્યારે ‘હેલ્લારો’ સર્જાય છે! કથાના કેન્દ્રમાં બાર નાયિકાઓ છે અને સંગીત આ ફિલ્મનો હીરો છે. અલબત્ત, ફિલ્મમાં સંગીત ઉપરાંત એક મનુષ્ય નાયક પણ છે – જયેશ મોરે. પોલીસ ઓફિસર તરીકે ટાઇપકાસ્ટ થવાની લગભગ ધાર પર પહોંચી ચુકેલા જયેશ મોરે આમાં વરણાગી ઢોલી બન્યા છે.  

આ ફિલ્મની સર્જનકથા કદાચ ફિલ્મ જેટલી જ ઇન્ટરેસ્ટિંગ છે. અભિષેક શાહ કહે છે, ‘કચ્છની પાકિસ્તાન તરફની સરહદ તરફ કુરણ નામનું છેલ્લું ગામ છે. ત્યાંથી ત્રણ કિલોમીટરના અંતરે ઇન્ડિયા બ્રિજ છે. આમજનતા માટે ઇન્ડિયા બ્રિજથી આગળ જવાનું પ્રતિબંધિત છે. આ બ્રિજથી જમણી બાજુ અફાટ રણમાં અમે શૂટિંગ માટે પચીસ ઘરોનું રીતસર આખું ગામ ઊભું કર્યું હતું. ઘરના સેટ નહીં, પણ સાચુકલાં, આખેઆખાં ઘર. અમારે 1975ના સમયના કચ્છનો માહોલ ઊભો કરવો હતો. એટલે ભૂંગા અમુક પ્રકારના જ હોવા જોઈએ, આસપાસ ક્યાંય મોબાઇલ ટાવર દેખાતો ન હોવો જોઈએ, વગેરે.’  

સવારના સાત વાગે શૂટિંગ શરૂ થઈ શકે એ માટે મહિલા કલાકારોએ મધરાતે ત્રણેક વાગે ઊઠી જવું પડતું કે જેથી કોસ્ચ્યુમ પહેરી, કતારબદ્ધ છુંદણા સહિતનો મેકઅપ કરાવીને રેડી થઈ જવા માટે પૂરતો સમય મળી રહે. સેટથી ખાસ્સે દૂર જે જગ્યાએ યુનિટ માટે રહેવાનો પ્રબંધ કરવામાં આવ્યો ત્યાં રાતે ઘણી વાર લાઇટ જતી રહે. ક્યારેક પાણીના ટેંકરને આવવામાં વહેલા-મોડું થાય તો સવારે નાહવાના નામે નાહી નાખવું પડે. ક્યારેક કિચનમાં લોટ ખતમ થઈ જાય ને આખો દિવસ રોટલી વગર ચલાવી લેવું પડે!

‘રણના પ્રખર તાપ વચ્ચે લાગલગાટ શૂટિંગ ચાલે એટલે એક સાથે બબ્બે મહિલા કલાકારો બેભાન થઈ ગઈ હોય ને શૂટિંગ અટકી પડ્યું હોય એવુંય બન્યું છે. આટઆટલી તકલીફ હતી, પણ સૌનો સ્પિરિટ એટલો કમાલનો હતો કે કશી ફરિયાદ કર્યા વગર બધા નિષ્ઠાથી કામ કરતા રહ્યા. મને ખાતરી છે કે આ નિષ્ઠા અને પેશન ઓડિયન્સને સ્ક્રીન પર દેખાયા વગર નહીં રહે.’     

અભિષેક શાહે સ્વતંત્રપણે આ ફિલ્મની કથા લખી છે અને પ્રતીક ગુપ્તાના સંગાથમાં સ્ક્રીનપ્લે લખ્યો છે. એડિશનલ સ્ક્રીનપ્લે, ડાયલોગ અને ગીત સુપર ટેલેન્ટેડ સૌમ્ય જોશીએ લખ્યા છે. મેહુલ સુરતીએ સંગીત તૈયાર કર્યું છે. ફિલ્મમાં ચાર ગરબા છે જેની કોરિયોગ્રાફી ‘ઢોલી તારો ઢોલ વાગે’ ફેમ અવોર્ડવિનિંગ જોડી સમીર અને અર્ષ તન્નાએ કરી છે. આયુષ પટેલ, અભિષેક શાહ, મિત જાની અને પ્રતીક ગુપ્તા ફિલ્મના સહનિર્માતાઓ છે. એમણે સ્થાપેલા બેનરનું નામ પણ ઇન્ટરેસ્ટિંગ છે – હરફનમૌલા ફિલ્મ્સ!   

‘હું આ ફિલ્મ સાથે સતત દોઢેક વર્ષથી જીવું છું,’ અભિષેક ઉમેરે છે, ‘આખી ફિલ્મ સેન્સર સર્ટિફિકેટ સહિત સંપૂર્ણપણે રેડી છે. લગભગ ઉનાળામાં ફિલ્મ રિલીઝ કરવાનો અમારો ઇરાદો છે. એની પહેલાં કદાચ અમુક ફિલ્મ ફેસ્ટિવલ્સમાં એનું સ્ક્રીનિંગ થઈ શકે.’

જે અફલાતૂન કચ્છી લોકકથા પરથી ‘હેલ્લારો’ બની છે એના પર ઘણા ફિલ્મમેકરોની નજર લાંબા સમયથી હતી, પણ પહેલો ઘા અભિષેક શાહ નામના આ રાણાએ મારી દીધો છે. ગુજરાતી સિનેમાના આંતરિક વર્તુળોમાં આ કલરફુલ અને વાઇબ્રન્ટ ફિલ્મ વિશે ઓલરેડી બહુ જ સરસ હવા બની ચુકી છે. સિન્ક સાઉન્ડમાં બનેલી અને ગુજરાતની ભાતીગળ સુગંધ ધરાવતી આ ફિલ્મ ખૂબ આશાસ્પદ છે એ તો નક્કી.

(2) 47, ધનસુખ ભવનઃ

ફિલ્મ લાઇનમાં જો સૌથી ખોટી રીતે વપરાતો અને ચવાઈને ચુથ્થો થઈ ગયેલો કોઈ શબ્દ હોય તો તે છે, ‘હટ કે’! બધા કશુંક ‘હટ કે’ જ કરવા માગતા હોય છે. સિનેમાદેવની કૃપાથી ગુજરાતી પડદે સાવ સાચા અને જેન્યુઇન અર્થમાં એક ‘હટ કે’ ફિલ્મ આવી રહી છે. અત્યારે કથા કે ટેકનિકલ વિગતો વધારે આપી નહીં શકાય, પણ એટલું જાણી લો કે ’47, ઘનસુખ ભવન’ એક સુપરનેચરલ સસ્પેન્સ ફિલ્મ છે. ન્યુ વેવ ગુજરાતી સિનેમાની આ સંભવતઃ પહેલી સુપરનેચરલ ફિલ્મ હોવાની. અલબત્ત, જે ‘હટ કે’ તત્ત્વની વાત થઈ રહી છે એને ફિલ્મના સુપરનેચરલ હોવા સાથે કોઈ સંબંધ નથી!

‘આ ફિલ્મ અમે આ વર્ષે ચોમાસામાં એટલે સમજોને કે જુલાઈ-ઓગસ્ટમાં રિલીઝ કરવા માગીએ છીએ,’ ફિલ્મના રાઇટર-ડિરેક્ટર-એડિટર નૈતિક રાવલ કહે છે, ‘ફિલ્મમાં ત્રણ જ પુરુષ પાત્રો છે, જે ગૌરવ પાસવાલા, રિશી વ્યાસ અને શ્યામ નાયર ભજવી રહ્યા છે.’

ખૂબ બધી વર્કશોપ્સ પછી ફિલ્મનું શૂટિંગ આજથી જ શરૂ થઈ રહ્યું છે. નૈતિક રાવલના બાયોડેટામાં ઓલરેડી બે ગુજરાતી ફિલ્મો બોલે છે - ‘ચાર’ (2011) અને મલ્ટિપલ અવોર્ડવિનિંગ ‘જે પણ કહીશ એ સાચું જ કહીશ’ (2016).  ફિઝીયોથેરાપીનું ભણેલા અને મુંબઈમાં સ્થાયી થઈને કેટલીક હિન્દી સિરિયલો સાથે સંકળાઈ ચુકેલા નૈતિક રાવલ પોતાના જ નામની એક યુટ્યુબ ચેનલ પણ ચલાવે છે. ફિલ્મી દુનિયા અને ફિલ્મમેકિંગમાં રસ ધરાવનારાઓએ આ ચેનલ પર લટાર મારવા જેવી છે.

(3) મૃગતૃષ્ણાઃ

Darshan Trivedi with the lead cast of MrigTrishna

ચાર ટાબરિયાં છે. એક નદીના કિનારે વસેલાં રળિયામણા ગામમાં તેઓ રહે છે. એમના મનમાં સતત કુતૂહલ કૂદાકૂદ કરતું હોય છે કે નદીના સામા કિનારે શું હશે? ક્યારેક તો સામા કાંઠે જવું જ છે. આ એમનું સપનું છે. પોતાનું સપનું સાકાર કરવા માટે તેઓ શું શું કરે છે? ત્યાં ગયા પછી એમને શું જોવા મળે છે?

આ છે ‘મૃગતૃષ્ણા’ ફિલ્મની સીધી-સરળ વનલાઇન. પંદર-પંદર વર્ષથી આ ફિલ્મના આઇડિયા સાથે જીવી રહેલા રાઇટર-ડિરેક્ટર ડો. દર્શન અશ્વિન ત્રિવેદી કહે છે, ‘સપાટી પર ફિલ્મનું નરેટિવ ભલે સાદું લાગે, પણ એમાં ભારતીય સંસ્કૃતિ સાથે સંબંધ ધરાવતી ઘણી સંજ્ઞાઓ અને પ્રતીકો વણાયેલાં છે. આ સંજ્ઞા ઉકેલવાનું કામ ઓડિયન્સે જાતે કરવાનું છે. એક ફિલ્મમેકર તરીકે મેં કશુંય સ્પૂન-ફીડિગ કર્યું નથી.’    

‘રેવા’ પછી નર્મદા નદી પુનઃ આન, બાન અને શાન સાથે ગુજરાતી પડદા પર ‘મૃગતૃષ્ણા’માં પેશ થશે. ફિલ્મનું શૂટિંગ હાંફેશ્વર નજીક થયું છે. વડોદરાથી બે કલાક અને બોડેલીથી એક કલાકના અંતરે આવેલા હાંફેશ્વરની એક તરફ મધ્ય પ્રદેશ છે, બીજી બાજુ મહારાષ્ટ્ર છે અને ત્રીજી બાજુ ગુજરાત. જેમણે ‘મૃગતૃષ્ણા’ના રફ કટ્સ અથવા વર્ક-ઇન-પ્રોગ્રેસ વર્ઝન જોયા છે તેઓ ફિલ્મની વિઝ્યુઅલ અપીલ અને સિનેમેટિક લેંગ્વેજથી ખાસ્સા પ્રભાવિત થયા છે. પહેલી નજરે તમને કદાચ એવું પણ લાગી શકે કે આ ફિલ્મ ગુજરાતમાં નહીં, કેરળમાં શૂટ થઈ છે!  

ટેલિવિઝન, રેડિયો, થિયેટર સાથે વીસ કરતાંય વધારે વર્ષોથી સંકળાયેલા અને અમદાવાદ સ્થિત માઇકા (મિડીયા એન્ડ એન્ટરટેઇનમેન્ટ મેનેજમેન્ટ)માં ફેકલ્ટી તરીકે સક્રિય એવા ડો. દર્શન ત્રિવેદી ‘તારક મહેતા કા ઊલટા ચશ્મા’ ફેમ નીલા ટેલીફિલ્મ્સમાં તાજા તાજા ચીફ ઓપરેટિંગ ઓફિસર તરીકે જોડાયા છે. ભૂતકાળમાં શોર્ટ ફિલ્મ્સ બનાવી ચુકેલા દર્શનની આ પહેલી ફુલ-લેન્થ ફિચર ફિલ્મ છે.

‘એકચ્યુઅલી, ‘મૃગતૃષ્ણા’ ટ્રિલોજીનો પહેલો ભાગ છે,’ તેઓ કહે છે, ‘બીજો ભાગ ક્ચ્છમાં આકાર લેશે. એનું ટાઇટલ છે, ‘યાયાવર’. એનો પહેલો ડ્રાફ્ટ પણ લખાઈ ગયો છે. ત્રીજી ફિલ્મનું લોકાલ હજુ નક્કી થવાનું બાકી છે. આ ત્રણ ફિલ્મોના ઝુમખાને મેં ‘ઇલ્યુઝન ટ્રિલોજી’ એવું નામ આપ્યું છે. હું ‘મૃગતૃષ્ણા’ને કે ટ્રિલોજીની બાકીની ફિલ્મોને ગુજરાતી, અર્બન કે નોન-અર્બન કે એવું કોઈ જ લેબલ આપવા માગતો નથી. આ ઇન્ડિયન સિનેમા છે, જેમાં હું ભારતીય દર્શન અને મૂલ્યોને કેપ્ચર કરવાની કોશિશ કરવા માગું છું.’

‘મૃગતૃષ્ણા’ 2019ના ઉત્તરાર્ધમાં રિલીઝ થશે. એની પહેલાં સંભવતઃ તે નેશનલ અને ઇન્ટરનેશનલ ફિલ્મ ફેસ્ટિવલ્સની યાત્રા કરી ચુકી હશે. ડો. દર્શન અશ્વિન ત્રિવેદી કહે છે, ‘હું બીજું કશું જ ન કરું ને માત્ર આ ઇલ્યુઝન ટ્રિલોજી બનાવું તો પણ એક ફિલ્મમેકર તરીકેની મારી યાત્રા સાર્થક થઈ ગણાશે!’

ના, 2019ની મોસ્ટ પ્રોમિસિંગ ગુજરાતી ફિલ્મોની વાત અહીં પૂરી થતી નથી. સુપરહિટ ‘લવની ભવાઈ’ પછી સંદીપ પટેલ હવે શું બનાવવામાં બિઝી બિઝી છે? અભિષેક જૈન, કૃષ્ણદેવ યાજ્ઞિક, નીરવ બારોટ? વિજયગિરિ ‘પ્રેમજી’ બાવા ચુલબુલી આરોહી પટેલ સાથે પેલી જે મસ્તમજાની ફિલ્મ બનાવી રહ્યા છે એનું શું સ્ટેટસ છે? મલ્હારસાહેબ, સોરી, મલ્હાર ઠાકર આ વર્ષે શું લઈને આવવાના છે? આ અને આ સિવાયની બીજી કેટલીય વાતો આવતા રવિવારે.

0 0 0